Słodko i wytrawnie

W Internecie ten przepis można znaleźć w wielu miejscach, ale zamieszczam go też tutaj, bo uważam, że jest wart zareklamowania. Masa cukrowa służy do dekoracji tortów – to taka plastelina z cukru, którą można wykorzystać do obłożenia tortu i ulepienia ozdób. I jest ona FANTASTYCZNA – łatwa w użyciu, a cuda można z niej stworzyć. Moje doświadczenie w zakresie dekoracji tortów było dotychczas zerowe, a i tak jestem bardzo zadowolona z efektu, jaki osiągnęłam. Taką masę można kupić (pod nazwą "lukier plastyczny"), ale można ją zrobić własnoręcznie – to większa satysfakcja i mniejszy koszt.

Zdjęcia są słabej jakości, bo nie były zrobione w celu publikacji na blogu; są to zdjęcia zrobione w przypadkowym momencie w czasie imprezy – najwyraźniej światło było niezbyt dobre.

Postaram się skomentować poszczególne etapy produkcji – zanim do niej przystąpiłam, niektóre fragmenty przepisu były dla mnie niejasne.

Wodę z żelatyną i glukozą należy podgrzewać i mieszać tak długo, aż całkowicie się rozpuszczą i syrop będzie miał jednolitą konsystencję. Będzie już wtedy dość gęsty z racji rozpuszczenia dużej ilości żelatyny i glukozy w małej ilości wody. Z tego, co się zorientowałam, dłuższe podgrzewanie nie jest potrzebne i nie zmienia konsystencji. Syropu nie należy doprowadzić do wrzenia dlatego, że zagotowana żelatyna traci swoje właściwości.

Na początku trudno mi było zagnieść masę – bardzo się kleiła i nie chciała przypominać plasteliny. Właściwie kleiła się tak bardzo, że w pewnym momencie, przyklejona nią do blatu kuchennego, zwątpiłam w powodzenie całego przedsięwzięcia. Wiem z forów kulinarnych, że wiele osób w tym momencie rezygnuje, bo uznają, że coś się nie udało. Odkleiłam tyle masy, ile zdołałam, od blatu i od swoich rąk, umyłam ręce, czyszcząc je dokładnie z tej całej lepkości, oprószyłam cukrem pudrem wszystko – blat, ręce i kawałki masy – i zgarnęłam ją w całość, starając się nadać jej kształt kuli; ostrożnie, starając się nie przykleić się ponownie. Kiedy już miałam w rękach kulę z masy, nadal obficie posypując cukrem pudrem, zaczęłam zagniatanie. I nareszcie udało mi się ją zagnieść. Od tej chwili praca z nią była samą przyjemnością.

Jest bardzo elastyczna i nawet przeniesienie rozwałkowanej masy na tort jest łatwe, bo masa się nie rwie. Po prostu podniosłam rozwałkowany płat masy dwiema rękami (naprawdę polecam podsypanie mąką ziemniaczaną przy wałkowaniu, świetnie się nadaje do tego celu) i dała się przenieść bez problemu. Obłożyłam nią tort, wyrównałam wszędzie dookoła – masa w magiczny sposób sama dopasowała się do kształtu tortu, nie tworząc żadnych fałd. Nadmiar masy odkroiłam radełkiem, dzięki czemu tort zyskał karbowane brzegi.

Późno w nocy, kończąc dekorowanie tortu, odkryłam, że mój czerwony barwnik spożywczy jest brązowy, pomimo zwodniczo czerwonej etykietki. Tort w brązowe serca niezupełnie pasował do mojej wizji, więc improwizując, w roli barwnika użyłam koncentratu barszczu. Jego smak w najmniejszym stopniu nie wpłynął na smak masy, bo jest tak absolutnie słodka, że tłumi wszelkie inne smaki. Wadą takiego rozwiązania było to, że koncentratu, z racji jego płynności, nie mogłam dodać do masy w zbyt dużej ilości, bo szybko się rozrzedzała. Tak więc zamiast serc o intensywnym kolorze otrzymałam zaledwie jasnoróżowe. Serca powycinałam foremkami do ciastek z rozwałkowanej masy i przykleiłam do tortu lukrem z wody i cukru pudru.

Masa cukrowa, pozostawiona na powietrzu, wysycha i twardnieje. Mam wrażenie, że dzięki temu tort jest bardziej odporny na urazy podczas przenoszenia. Ale pewna nie jestem, bo masa, jakkolwiek stwardniała, daje się bardzo łatwo kroić razem z tortem - nie stawia oporu; jest krucha, ale nie łamie się w nieestetyczny sposób, jak możnaby przypuszczać. Taka wyschnięta na torcie masa przypomina grubą warstwę lukru.

Według niektórych opinii na internetowych forach kulinarnych masa jest wyjątkowo niesmaczna. Nie jest taka, jest po prostu przeraźliwie słodka, jak sam cukier. Można dodać do niej trochę aromatu, nadając jej trochę bardziej konkretny smak, ale tak czy inaczej nie jest to smak wyrafinowany. To nic, bo jest przeznaczona do dekorowania (i w tej roli sprawdza się znakomicie), a nie do jedzenia. Można ją zjeść razem z tortem, ale z łatwością można ją również oddzielić od tortu i zostawić na talerzu.

I jeszcze parę uwag i rad:

Jeśli kogoś moje zdjęcia nie przekonują, że masa cukrowa jest godna uwagi, polecam zapoznanie się z bardziej znakomitymi dziełami. Tu i tu torty ozdobione co prawda masą piankową, ale podobne możliwości daje masa cukrowa. A tutaj cała galeria cukierniczych arcydzieł. Można jeszcze obejrzeć filmik, jak powstaje takie cudo.

Tutaj i tutaj za to inne moje wypieki ozdobione masą cukrową.

http://fotoforum.gazeta.pl/722,777,79590247.html
http://www.wielkiezarcie.com/przepis30981.html