Słodko i wytrawnie

W tym roku, piekąc pierniczki, stworzyłam też domek. Ściany, dach i podłogę upiekłam oczywiście każde z osobna, z tego przepisu na pierniczki. Okna mają szybki z landrynek; sposób ich zrobienia również jest podany w przepisie. Zrobiłam najpierw szablony z papieru, według których wycięłam kształty z ciasta. Być może nie jest to najlepszy przepis do takiego celu, ale jest wypróbowany i go lubię. Być może nie jest najlepszy, bo te pierniczki w czasie pieczenia rozrastają się do góry i na boki. Ściany zyskały więc obłe brzegi, które nie pasowały do siebie nawzajem i które częściowo obkroiłam. Pierniczki z tego przepisu mają też tendencję do mięknięcia (co oczywiście zwykle jest ich zaletą), więc konstrukcja domku może nie przetrwać zbyt długo. Chatki z piernika podobno mają krótkie życie właśnie ze względu na to, że miękną i zapadają się. Nie miało to dla mnie wielkiego znaczenia, bo najważniejszy był sam proces konstruowania domku. Mój domek jednak przetrwał jako dekoracja bardzo długo i bez uszczerbku na wyglądzie. Nie wygląda, jakby miał się zapaść. Być może dlatego, że grubo rozwałkowałam ciasto, ma więc mocne ściany.

Aktualizacja z roku 2011: po tym, jak został zrobiony, domek służył za dekorację przez jakiś miesiąc, może trochę dłużej, po czym został schowany. Moja mama postanowiła go przechować do następnych świąt. Teraz został rozpakowany i okazało się, że niestety nie wygląda już dekoracyjnie - landrynek nie można zbyt długo przechowywać, bo łapią wilgoć z powietrza i po dłuższym czasie rozpływają się. Tak się właśnie stało z szybkami w oknach - spłynęły, przez co ściany zrobiły się miękkie i chatka zaczęła się zapadać. Tak więc domek może stać całymi tygodniami (jak wspomniałam, myślę, że to zasługa tego, że ściany i dach są grube), ale jeśli ma szybki z landrynek, jest to dekoracja tylko na jeden okres świąteczny.

Budowa była świetną zabawą, w którą włączyło się więcej członków rodziny. Ściany i dach stawiałam wraz z mężem i bratem. Już wcześniej ozdobiłam je lukrem, tworząc ramy okienne. Musieliśmy postawić ściany (jak widać, została do tego celu użyta duża ilość lukru), a następnie poczekać trochę przed położeniem dachu, żeby lukier przynajmniej trochę zastygł. Rogi domu ustabilizowaliśmy też, podklejając je od środka trójkątnymi elementami z piernika, żeby zachowywały kąty proste i nie zapadały się do środka pod ciężarem dachu. Brat zrobił też choinki z piernikowych gwiazdek, łącznie z pracochłonnie ozdobionymi gwiazdkami na szczytach choinek. Autorem sesji zdjęciowej jest mój tata.

Jak widać na poniższym zdjęciu, domek ma dziurę w podłodze; dziura jest też w kartonie, na którym jest postawiony. Przez tę dziurę do domku jest wkładana lampka, a ściśle biorąc - lampka kładziona jest na stole, a domek jest stawiany tak, żeby lampka się w nim znalazła. Pewnie najbardziej romantycznie byłoby, gdyby w środku była zapalona świeczka. Obawiam się jednak, że świeczka podgrzałaby i rozpuściła witrażyki; zresztą domek musiałby mieć otwór w dachu lub ścianie. Światełko jest więc elektryczne (i to nawet nie jest żarówka, a jeszcze bardziej prozaicznie: to diody).

(a raczej tym razem - inspiracje)
http://przepisy.net/chatka-z-piernika/
http://www.mojegotowanie.pl/swieta/chatka_piernikowa
http://pieprzczywanilia.blogspot.com/2009/12/chatka-z-piernika.html