Słodko i wytrawnie

Świetna przekąska dla tych, którzy doceniają nie tylko słodycze, ale też słone smaki. Jak podano w przepisie, ciastka nadają się na dodatek do piwa lub wina. Myślę, że bardzo dobrze też sprawdzą się podane do zupy-kremu. Zrobiłam je z cheddarem i dla mnie to jest ideał. Smak jest właśnie taki, jakiego oczekuje się od serowych ciastek. Kminku nie lubię, więc go nie dodałam, ale ciastkom zdecydowanie niczego nie brakowało. Są mocno, treściwie serowe. Raczej tłuste, ale przez tę tłustość - paradoksalnie - lekkie, bo podczas pieczenia trochę się rozwarstwiają, przypominając w tym ciasto francuskie. Najlepiej smakują w ten sam dzień, kiedy zostały upieczone.

Kiedy ułożyłam ciastka na blasze, wydały mi się dopominać o jakąś kropkę nad i, więc posypałam każde z nich malutką szczyptą ostrej papryki.

Próbując odszukać stronę internetową, z której mam ten przepis, natrafiłam na ślad strony, która już nie istnieje, więc też już nie podaję, jaki był jej adres.

Chäschueche - to po szwajcarsku. Po niemiecku: Käsekuchen. Po polsku: ciasto serowe. Nie chodzi o sernik, chodzi o placek na słono, zrobiony ze szwajcarskich serów o charakterystycznych smakach. W wersji podstawowej zawiera sery, mleko (lub śmietanę lub jogurt) oraz mąkę i przyprawy. Modyfikacje zawierają różne dodatki, na przykład cebulę, jak tutaj.

Zamieszczam ten przepis, bo, ku mojemu zaskoczeniu, ciasto serowe okazało się bardzo łatwe do polubienia. Osoby, które nie są przyzwyczajone do intensywnych smaków szwajcarskich serów, zwykle podejrzliwie do nich podchodzą. Niektórym sam zapach wystarcza, żeby trzymać się z daleka. A jednak nawet takie osoby potrafią się ciastem serowym zachwycić. W ciągu ostatnich paru miesięcy dwa razy upiekłam je dla większej liczby ludzi i przy obu okazjach podeszło do mnie parę osób i z zaskoczeniem w oczach oznajmiło mi, że to jest pyszne! I że muszę koniecznie podać przepis! I chociaż ja sama też jestem tym ogólnym zachwytem zaskoczona, to jednak bardzo się cieszę, bo zasadniczo się zgadzam: ciasto serowe jest pyszne.

Przepis, który podaję, jest oszukany, bo spolszczony. Po pierwsze: zezwala na użycie goudy. Szwajcarskie sery w Polsce są absurdalnie drogie; gouda pozwala trochę obniżyć cenę całości. Bez obaw, ciasto na tym nie traci, gruyère ma na tyle mocny smak, że będzie wyczuwalny. Po drugie: ciasto drożdżowe. Tę modyfikację - tak, jak i poprzednią - wprowadziła moja mama, która uznała, że będzie ono "bardziej przyjazne dla polskich podniebień". W oryginale jest twarde ciasto z mąki, masła i wody. Ja zrobiłam ciasto, którego używam do robienia pizzy. Zamiast niego można użyć swojego ulubionego przepisu.

Käsekuchen jest dobre zarówno na ciepło, jak i na zimno.

Najwygodniej (bo najszybciej) jest upiec dużą tartę w formie o średnicy ok. 30 cm. Ale ponieważ ja takiej formy jeszcze nie mam, a posiadam za to małe foremki, upiekłam tarteletki. Może jest z nimi trochę więcej pracy, ale efekt wygląda bardzo apetycznie.

Tarta jest bardzo wdzięcznym tematem do kulinarnych eksperymentów, bo jeśli za bazę uznać kruche ciasto i jajeczno-śmietanową masę, dodatki mogą być prawie dowolne. Zamiast szynki, ziół i gałki muszkatołowej można wymyślić zupełnie inny zestaw.

Wczoraj miałam moją prywatną muffinkową sobotę, chociaż formalnie nie brałam udziału w blogowej akcji - przecież nie miałam bloga. Ale ta sobota zbiegła się z zakupieniem przeze mnie - nareszcie! - formy do muffinek. Zaczęłam od muffinek na śniadanie. Przepis znalazłam na forum cincin.cc, a ponieważ bardzo lubię curry, sypnełam obficie i tak oto powstały - muffinki curry.

http://www.cincin.cc/index.php?showtopic=17910