Słodko i wytrawnie

Zamieszczam tutaj ten wpis bardziej po to, żeby pochwalić się dekoracją z masy cukrowej, niż żeby polecić przepis - chociaż przepis jest bardzo interesujący. Tort jest bardzo cytrynowy, kwaskowaty. Zdecydowałam więc, że jego wygląd zewnętrzny również powinien być... cytrynowy.

Jeśli chodzi o smak, tort dostał pochwałę od mojego męża, który oznajmił, że smakuje mu on nawet bardziej, niż tort czekoladowo-śmietankowy - a to duży komplement. Dla tortu. Ciasto jest więc na pewno godne polecenia, jednak tylko tym osobom, które bardzo lubią cytrynowy smak. Ja uznałam, że dla mnie tort wychodzi trochę zbyt kwaśny i dlatego do ponczu dodałam trochę cukru, chociaż w przepisie źdródłowym go nie było.

Ponieważ tort jest kwaskowaty, jego smaku nie zepsuła warstwa (bardzo słodkiej!) masy cukrowej - zresztą starałam się nałożyć bardzo cienką warstwę i to mi się udało. Pod tym względem więc wypiek nadaje się do ozdabiania masą cukrową. Nadaje się również z tego względu, że tortu nie trzeba pokrywać dodatkową warstwą kremu - krem w przepisie jest maślany i nie rozpuszcza masy. Tort ten nie jest jednak idealny do pokrywania masą cukrową, bo jest bardzo miękki - biszkopt jest mocno nasączony ponczem, krem również jest miękki - i z tego względu pod ciężarem masy lekko się zapadł na brzegach i stał się obły, co nie całkiem mi się podobało. Polecam dekorowanie tego tortu masą cukrową tego samego dnia, którego ma zostać podany. Tort jest dość wilgotny i jeśli zostawi się go z masą cukrową na noc, ona również staje się wilgotna. Nie rozpuszcza się, ale zmienia swój wygląd - zaczyna wyglądać trochę jak warstwa świeżego lukru. Co w zasadzie niekoniecznie musi być wadą i również może się podobać, ja jednak wolałam, kiedy te dekoracje miały świeży wygląd.

Na zdjęciu jest torcik o średnicy 15 cm; proszę zwrócić uwagę, że z przepisu powstaje wypiek o większej średnicy.

Przy okazji pieczenia tego tortu wypróbowałam zabawny przepis na "rzucany" biszkopt... Przepis nie zawiódł, biszkopt rzeczywiście wyszedł płaski jak stół, idealnie równy, co widać na zdjęciu. Są na nim widoczne dwa biszkopty, bo piekłam wtedy dwa torciki; jeden większy, drugi mniejszy.

Zastanawiam się, czy biszkopt udał się rzeczywiście dzięki zrzuceniu go z wysokości, czy też nawet bez tego byłby tak udany. Miałam wrażenie, że bez rzucania też byłoby dobrze... ale ponieważ piekłam go pierwszy raz, nie odważyłam się zrobić po swojemu. Jeśli będę go piekła po raz drugi, zaryzykuję i opowiem, jaki był efekt.

http://mojewypieki.blox.pl/2009/06/Tort-cytrynowy.html
http://mojewypieki.blox.pl/2009/06/Biszkopt-przepis-II.html

W ostatni weekend odbył się finał Szlachetnej Paczki. Uznałam to za świetną okazję do przygotowania ciasta ozdobionego masą cukrową. Logo akcji aż się prosiło, żeby je w ten sposób odwzorować. Był to mój pierwszy wyrób tego typu od czasu tortu w serca (zaprezentowałam go w notce o masie cukrowej).

Co trudno wywnioskować ze zdjęć, ciasto było dość małe: zostało upieczone w tortownicy o średnicy 20 cm. Nie wzięłam pod uwagę tego, że jeśli logo będzie miało niewielkie rozmiary, jego co mniejsze elementy będą trudne do wykonania. W wyniku tego napis ma urok w stylu "mam sześć lat i dopiero uczę się pisać". Nie pozostaje mi nic innego, niż tylko ten urok docenić. Zresztą dzięki temu widać wyraźnie, że jest to ręczny wyrób. Produkcja przebiegła tak: wydrukowałam logo Paczki w odpowiednim rozmiarze, wycięłam z papieru kształt serca i używając powstałego w ten sposób szablonu, wykroiłam takiż kształt z masy cukrowej. W odniesieniu do liter nie sposób się nie sprawdził, właśnie dlatego, że były za małe, dlatego produkowałam je, z rozwałkowanej masy wycinając wąskie paski i układając z nich odpowiednie kształty. Białe elementy nakleiłam na czerwony kwadrat, używając lukru z wody i cukru pudru.

Wypiek został radośnie pożarty w jednym z krakowskich magazynów Szlachetnej Paczki.

Pod dekoracją kryło się ciasto o nazwie Milky Way. Jak widać, nie zostało w całości pokryte masą cukrową. Zostało oblane czekoladową polewą, a do polewy przyklejony był kwadrat z masy cukrowej. Trochę się bałam tego przyklejania. Przepis na masę cukrową każe używać kremu maślanego; a co, jeśli czekolada się nie nadaje? Rozpuści masę cukrową, zniekształci dekoracje? Ale nic takiego się nie stało. Przetestowane: polewa czekoladowa nie szkodzi masie cukrowej.

Ciasto dobrze nadaje się do ozdabiania masą cukrową. Po pierwsze, jest dość sztywne - mam na myśli, że nie jest za miękkie. Ozdoby z masy cukrowej - zwłaszcza, jeśli całe ciasto ma zostać obłożone masą - potrafią być dość ciężkie i bardzo miękki biszkopt się do tego celu nie nadaje. Po drugie, po upieczeniu jest równe, z płaską górną powierzchnią.

Co na temat samego ciasta? Podoba mi się jego prostota. Zarówno w wykonaniu, jak i w wyglądzie. Robi się je bardzo szybko, a biały krem ładnie kontrastuje z ciemnym biszkoptem i ciemną polewą. Smaki kremu i polewy doskonale się uzupełniają. Nawiasem mówiąc, myślę, że polewę należy robić z gorzkiej czekolady - temu ciastu jest potrzebny zdecydowany akcent, bez niego mogłoby być mdłe. Obawiając się właśnie mdłego smaku, starałam się tym razem rozwałkować masę cukrową jak najbardziej cienko, żeby nie wpływała mocno na smak całości. Udało się, masa prawie wcale nie była wyczuwalna.

Ciasto jest bardzo dobre. Polecam osobom, które lubią słodycze - bo jest zdecydowanie słodkie. Nie polecam natomiast, jeśli ktoś nie lubi mleka w proszku - jego smak jest wyraźnie wyczuwalny.

http://mojewypieki.blox.pl/2007/10/Milky-Way.html

W Internecie ten przepis można znaleźć w wielu miejscach, ale zamieszczam go też tutaj, bo uważam, że jest wart zareklamowania. Masa cukrowa służy do dekoracji tortów – to taka plastelina z cukru, którą można wykorzystać do obłożenia tortu i ulepienia ozdób. I jest ona FANTASTYCZNA – łatwa w użyciu, a cuda można z niej stworzyć. Moje doświadczenie w zakresie dekoracji tortów było dotychczas zerowe, a i tak jestem bardzo zadowolona z efektu, jaki osiągnęłam. Taką masę można kupić (pod nazwą "lukier plastyczny"), ale można ją zrobić własnoręcznie – to większa satysfakcja i mniejszy koszt.

Zdjęcia są słabej jakości, bo nie były zrobione w celu publikacji na blogu; są to zdjęcia zrobione w przypadkowym momencie w czasie imprezy – najwyraźniej światło było niezbyt dobre.

Postaram się skomentować poszczególne etapy produkcji – zanim do niej przystąpiłam, niektóre fragmenty przepisu były dla mnie niejasne.

Wodę z żelatyną i glukozą należy podgrzewać i mieszać tak długo, aż całkowicie się rozpuszczą i syrop będzie miał jednolitą konsystencję. Będzie już wtedy dość gęsty z racji rozpuszczenia dużej ilości żelatyny i glukozy w małej ilości wody. Z tego, co się zorientowałam, dłuższe podgrzewanie nie jest potrzebne i nie zmienia konsystencji. Syropu nie należy doprowadzić do wrzenia dlatego, że zagotowana żelatyna traci swoje właściwości.

Na początku trudno mi było zagnieść masę – bardzo się kleiła i nie chciała przypominać plasteliny. Właściwie kleiła się tak bardzo, że w pewnym momencie, przyklejona nią do blatu kuchennego, zwątpiłam w powodzenie całego przedsięwzięcia. Wiem z forów kulinarnych, że wiele osób w tym momencie rezygnuje, bo uznają, że coś się nie udało. Odkleiłam tyle masy, ile zdołałam, od blatu i od swoich rąk, umyłam ręce, czyszcząc je dokładnie z tej całej lepkości, oprószyłam cukrem pudrem wszystko – blat, ręce i kawałki masy – i zgarnęłam ją w całość, starając się nadać jej kształt kuli; ostrożnie, starając się nie przykleić się ponownie. Kiedy już miałam w rękach kulę z masy, nadal obficie posypując cukrem pudrem, zaczęłam zagniatanie. I nareszcie udało mi się ją zagnieść. Od tej chwili praca z nią była samą przyjemnością.

Jest bardzo elastyczna i nawet przeniesienie rozwałkowanej masy na tort jest łatwe, bo masa się nie rwie. Po prostu podniosłam rozwałkowany płat masy dwiema rękami (naprawdę polecam podsypanie mąką ziemniaczaną przy wałkowaniu, świetnie się nadaje do tego celu) i dała się przenieść bez problemu. Obłożyłam nią tort, wyrównałam wszędzie dookoła – masa w magiczny sposób sama dopasowała się do kształtu tortu, nie tworząc żadnych fałd. Nadmiar masy odkroiłam radełkiem, dzięki czemu tort zyskał karbowane brzegi.

Późno w nocy, kończąc dekorowanie tortu, odkryłam, że mój czerwony barwnik spożywczy jest brązowy, pomimo zwodniczo czerwonej etykietki. Tort w brązowe serca niezupełnie pasował do mojej wizji, więc improwizując, w roli barwnika użyłam koncentratu barszczu. Jego smak w najmniejszym stopniu nie wpłynął na smak masy, bo jest tak absolutnie słodka, że tłumi wszelkie inne smaki. Wadą takiego rozwiązania było to, że koncentratu, z racji jego płynności, nie mogłam dodać do masy w zbyt dużej ilości, bo szybko się rozrzedzała. Tak więc zamiast serc o intensywnym kolorze otrzymałam zaledwie jasnoróżowe. Serca powycinałam foremkami do ciastek z rozwałkowanej masy i przykleiłam do tortu lukrem z wody i cukru pudru.

Masa cukrowa, pozostawiona na powietrzu, wysycha i twardnieje. Mam wrażenie, że dzięki temu tort jest bardziej odporny na urazy podczas przenoszenia. Ale pewna nie jestem, bo masa, jakkolwiek stwardniała, daje się bardzo łatwo kroić razem z tortem - nie stawia oporu; jest krucha, ale nie łamie się w nieestetyczny sposób, jak możnaby przypuszczać. Taka wyschnięta na torcie masa przypomina grubą warstwę lukru.

Według niektórych opinii na internetowych forach kulinarnych masa jest wyjątkowo niesmaczna. Nie jest taka, jest po prostu przeraźliwie słodka, jak sam cukier. Można dodać do niej trochę aromatu, nadając jej trochę bardziej konkretny smak, ale tak czy inaczej nie jest to smak wyrafinowany. To nic, bo jest przeznaczona do dekorowania (i w tej roli sprawdza się znakomicie), a nie do jedzenia. Można ją zjeść razem z tortem, ale z łatwością można ją również oddzielić od tortu i zostawić na talerzu.

I jeszcze parę uwag i rad:

Jeśli kogoś moje zdjęcia nie przekonują, że masa cukrowa jest godna uwagi, polecam zapoznanie się z bardziej znakomitymi dziełami. Tu i tu torty ozdobione co prawda masą piankową, ale podobne możliwości daje masa cukrowa. A tutaj cała galeria cukierniczych arcydzieł. Można jeszcze obejrzeć filmik, jak powstaje takie cudo.

Tutaj i tutaj za to inne moje wypieki ozdobione masą cukrową.

http://fotoforum.gazeta.pl/722,777,79590247.html
http://www.wielkiezarcie.com/przepis30981.html